is toegevoegd aan uw favorieten.

Eene handvol menschenvreugde.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE WEDERKEERENDE VRIEND. IC>5

Ik fta onder n en zegene u allen, 't Is waar bet aandenken aan u heb ik nooit verloren, zelfs niet in de grootfte verwijderingen! maar toch zegent men nimmer hartelijker, dan dat men

de hand opheft, over den man, dien de zegen trelfen moet. Laat ons nu deze uren, die de voorzienigheid aan onze vriendfehap vergunt, doorbrengen in de zuiverde uitlatingen van trouwe en tederheid. Laat ons elkander verflin-

den, met onze oogen laat ons

het eene in het andere hart uitüorten!

de eene hand omvatte de andere ■

de eene borst drukke zich tegen de andere uit een ieders ooge blik-

feme vlamme en gloed! . n

Zijt gij noch allen aanwezig? vraagt de getrouwe, wanneer hij in den kring zijner oude vriendeu te rugge keert, en terftond wendt hij zijne onderzoekende oogen naar alle zijden. Hier

en daar misfe ik iemand! Waar

is de ontbrekende? wat doet hij?

G 5 Hij