is toegevoegd aan je favorieten.

Cecilia, of De dankbaarheid; tooneelspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOONEELSPEL. 39

En in dat fchoon gewest veel jaren yvrig fleet, Naauw' in myn vaderland... Helaas! wat bittrc iinarte Voor ieder eerly'k' man, voor elk gevoelig harte'. Vind ik, by myne komst, myn' vader in een' iïaat, Die hoogst elendig is, en hem geen keuze laat, Ondanks zyn ftrenge deugd , dan om in 't eind'te breken.

sainville, ter zyde. Ik zag hem komen; ja! hy zal van lcenen fpreken. Overluid.

Mynheer, 't is zeker hard:'k beklaag uw' rampfpoed zeer.

florival.

Terftond was ik bedacht, gclyk een man van eer,

De breuk myns vaders,zo 't mymooglyk waar',teheelcn:

'k Beleen myn moeders goed, haar paerlcn, haar juweelen ;

'k Heb rust ncch duur: ik vlieg, al bevende, en vol pyn,

Hen fmceken, die men denkt dat onze vrinden zyn. . .

Maar, zinlooze als ik was! hoe wreed liet ik my blinden'.

'k Zocht vrinden! vrinden! ik!., ach, heeft de rampfpoed vrin-

(den?

sainville, ter zyde. Hy fpreekt niet dan te waar.

florival.

Zélfs zy, wien, in hunn' nood, C 4 Myp