Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertwijfFelde Furie te gemoet gekomen , en het arme meisje verbeeldde zig niet anders, of zij had mij een ongeluk toegebragt.

De hevigheid mijner aandoeningen was boven alle verbeelding. Ik moest mij te bed begeeven. Een goede wijl lag ik geheel buiten mijn kennis. Fenelon kwam intusfchen, en mij in dien ftaat ziende, deed hij zijn uitterfte best, om mij eenige zijnermedecijnen te doen ïnneemen. Zo dra kwam ik niet bij mij zelve, en zag ik hem, of mijn ziel kreeg de gedugtfte fchok, die zij nog immer ontving. Hij hield het noodlottige fleschje in de eene hand, en in de andere een glas met water, waarin hij reeds eenige druppels gefchonken had; — telkens mij dien doodlijken teug aanbiedende, met een gelaat, dat verre van een misdaad aantekondigeh , medelijden en liefde veinsde.

Fenelon! zei ik op een veelbeduiden-

den toon tegen hem; beurtlings mijne oogen op den vergiftigen kelk en op zijn gelaat veseigende.

Mijne Magdalena! antwoorde hij met

«en nadruk die mij de ziel doordrong.

Moet ik dit glas uitdrinken ? vroeg

ïfc, met de oogen vol traanen.

Ja,

Sluiten