is toegevoegd aan uw favorieten.

Korte verhaalen voor kinderen van zes tot tien jaaren.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 102 >

Ga00tv. Wat dan? dat men 'sayonds niet in den tuin durfde gaan?

Mina. Neen, maar dat het dikwijls bij avond

gebeurde, dat de menfehen door fpoken

dat zij heele leeiijke dingen zagen. — Gij moest het eens gehoord hebben. —

Grootv. Ja, ik weet wel, wat onwetendeen eenvoudige menfehen dikwijls verbalen; maar nooit had ik gedacht, dat gij u door zoodanige verhalen zoudt hebben laten bevreesd maken. Inderdaad, ik hield er u te verftandig toe.> Hoe dikwijls hebt gij uwe Ouders en mij over dergelijke foort van verhalen zien lagchen, en thans verdient de oude Marie meer geloof bij u, dan wij. — Wel, Mina, heeft zij u dan ook gezegd, wat een fpook is ?

Mina. Zij zeide, dat het de zielen waren van geftorvene perfonen, die verfchenen 's nachts en plaagden de menfehen, die haar ontmoetten; zelfs fprongen zij hen op den fch&udcr, en fluegen of krabden hen. —

Grootv. Wel, als dat waar was, dat zou !eelijk zijn. Maar zeg mij eens, kan men dan een' geest zien of voelen ? Hebt gij ooit mijn' geest gezien?

Mina. Neen, dat heb ik niet, —

Gr.ootv. Hebt gij dan uw'eigen geest gezien?

Mina. Neen, ook niet. —

G k ooi v.