is toegevoegd aan uw favorieten.

Montrose en Amelia, tooneelspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

82 MONTROSE en AMELIA, LAATSTE TOONEEL.

SURREY, MONTROSE, SUFFOLK, AMELIA, HENRY, FANNY.,

SURREY.

Neen, de vriendfehap fchenkt u weder aan de liefde. AMELIA.

Hoe! Surrey!... ik ben u myn' echtgenoot verfchuldigd?...

MONTROSE.

Dierbaare vriend! ik mag u dan nog omhelzen!... HENRY.

Myn waarde meester, ik zie u weder!

SUFFOLK. Cromwel is dan in 't einde edelmoedig geweest? SURREY.

Ik ben myn vryheid enkel aan de liefde van .'t volk verpügt, fidderende heeft de Proteflor myne vergiffenis uitgefproken ; hy heeft de burgery tot een' opiland gereed gezien, 't is zyn ftaatzucht, niet zyn tederhartigheid, die my vryfpreekt.

AMELIA. Gy red ons aller leven.

SURREY.

Ik heb Cromwel gezegd dat gy een vaartuig tot uwe vlugt gereed had; hy waant dat gy zyne woede reeds: zyt ontfnapt; hy heeft my daarvoor willen ftraffen; maar de dood had niets verfchrikkelyks voor my, wanneer ik overwoog dat zy alle de verongelykingen herftelde, welke ik myn' vriend had aangedaan.

MO N T«