is toegevoegd aan uw favorieten.

De dames-post. Behelzende: eenige zeldzaame gebeurtenissen [...] fraaije dichtstukjes, enz.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 107 )

fangen heb , zal afleggen, dan denkbeelden van Eer door u my ingeboezemd, verzaaken. Zeg den Koning wat ik hem zeiven en anderen verklaard heb , dat ik liever het leeven derve dan ophouden een vrouwe van Eer te weezen. Indien myne ftandvastigheid hem vertoorne; indien ze hem misdaadig voorkome, ben ïk gereed om door 't ondergaan der zwaarfle ftraffen zulks te boeten' ,• maar zyne magt ftrekt zig niet uit over myne Eer , noch over myn Geweeten, en ik zou veel liever myne toeftemming tot myn dood geeven , dan zyne misdaadige begeerten inwilligen. Dit, myn Vader, is myn laat 11 en volftrekt befluit."

De Graaf Varuccio, ten hoogfteu voldaan over dit antwoord zyner Dogter, omhelzde haar tederlyk, en haar verhaald hebbende hoe de Koning hem, by verrasfing gebragt h„d tot het doen van dien eed, ging hy naar dien Vorst om hem verflag te doen, wegens den uitflag van den last hem aanbevolen ; hem op zyn geweeten betuigende , dat hy 'er zig van gekweeten hadt, en niet alleen zyne Dogter geraaden hadt ora zig aan 's Konings wil te onderwerpen; maar ook niet nagelaaten om haar des te frneeken. Daar benevens verzekerde hy hem dat alle zyne raadgeevingen en fmeekingen vrugteloos geweest waren, en gaf hem van woord tot woord het antwoord, zo even van de Graavinne ontfangen.

Itt het afwagten van zyne komst, hadt de Koning zig in de grootfte verlegenheid gevonden, en nieuwe poogingen gedaan, om zyne hartstogt te overwinnen. Hy vond dat de redenen van Varuccio zeer rechtmaatig waren,enfchaam■ de zig op de gedagten dat hy hem een' zo fchan" delyken last had opgelegd. Maar wanneer hy bemerkte vrugteloos tot dat uiterfte gekomen te zyn, was hy niet langer meester van zig zeiven, hy verloor het geduld met het verliezen derhoo. pe, en zig aan raadloosheid overgeevende, zei- ,

de hy alles wat de hevigfte ontvlamde drift hém inboezemde. De Graaf, voorziende dat dit fluk hier mede geen einde zou neemen, en bemerkende dat zyn dienst daar in niet meer zou nodig wezen, zeide: „ Myn Heer, ik heb volbragt 't geen ik op my genomen heb; en hoop dat uwe Majefteit, op haar beurt, de belofte my gedaan, cm my alles wat ik eischte te zullen fchenken, zal geftand doen. Ik eisch om geen fchatten om geene eerampten , voor iemand van myn jaaren is de rust alleen begeerlyk : weshalven al de gunst , die ik verzoek, daar op uitkomt, dat ik het overige myner dagen op myn landgoed moge

doorbrengen." De Koning willigde dit

verzoek in , en hy vertrok den zelfden dag met zyne vier Zoonen , laatende zyne Vrouw, Dogter en overige Familie te Londen.

Het viel den Koning niet moeilyk , de beweegreedenen van dit weg gaan te doorzien, en te denken dat de Graaf geen deel altoos in deeze zaak wilde hebben: dat hy, verzekerd van de Deugd zyner Dogter , haar aan zig zei ven hadt overgelaaten , niet in ftaat zynde haar in beter handen te vertrouwen , ten einde het blyken mogt, dat zy Meestresfe was over haar eigen gedrag en handelingen , en - dat niemand hem iets kon wyten van haar gedrag omtrent zyne Ma. jefteit.

Toen was het dat deeze verliefde Vorst, alle hoop verlooren hebbende , niet langer eenige maat hieldt , en , geheel door zyne drift overmand, liet hy de zorg der Ryksbelangens, en de vermaaken , waar aan hy zo zeer overgegeevea was , vaaren ; zo zeldzaam een gedrag verwonderde het geheele Hof, en dewyl 's Konings liefde nu geen geheim was, klaagden de Hovelingen zeer over de ftrafheid der Graavinne, en den ongelukkigen lland, waar in zy zyne Majefteit gebragt hadt. Eenigen zeiden dat ze verdiende geftraft te worden , en anderen, 's KoDd 2 uing'"