Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

o< 147 >©

- erootfte, myne bitterde droefenis geweest. By elk , onheil, dat my trof, ben ik ftandvastig gebleeven, , zoo lange ik alleen aan my zeiven dacht; en ïkner» " 'er nooit traanen over geftort, dan wanneer ik u

,, aanzag. , ,

Veele tederheid! Een recht moederlyk hart! _ Hoe eaerne ik ook wilde, kan ik u zelve met op ', den weg tot uw geluk leiden. Ik kan u al een van „ verre naroepen, en u bidden, om toch op den rech' ten weg se wandelen. Lieve kind , by de gehoor„ zaamheid, die gy my altoos beweezen hebt, bid ik „ u, draag deezen brief altoos by u.

(den Page aanziende.} Hy is nu weder gehoorzaam geweest.

En, als gy gevaar loopt, om uwen plicht te over„ treeden , en de vermaaningen te vergeeten , ^die ik „ u by mvne laatfle omarmingen gedaan heb, o denk , dan aan deezen brief, en lees hem noch eens over* ' .Denk dan aan uwe Moeder , die in haare éénzaam* ,\ heid geen ander vermaak kent, dan de hoop , die „ gy haar geeft.

Geen ander? — heeft zy dan met noch eenen Zoon? „ Bedenk dan , dat gy haar van hartzeer zoudt doen fterven, dat gy het hart doorboorenzoudt,hetwelk Z u op aarde het meest bemint.

ZY voelt zyn gevaar; en zy heeft gelyk , want hy is in gevaar. Maar hoe heeft zy het kunnen waa-

gen? Doch verder.

Ik fchryve dit niet uit wantrouwen ; neen, uw ge" drag heeft my daartoe nooit rede gegeeven. Neen, ' myn Kind, gy hebt de traanen gezien , die my uw " Broeder heeft doen ftorten ; gy zult my nooit het '„ verdriet veroorzaaken, het welk hy my veroorzaakt „ heeft.

T 2 De

Sluiten