Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ggó: Het Leven en Sterven van

te neemen. — Schoon alle menschlijke poogingen vrachtloos zijn , zoolang de Heer zijne alvermoogende "kracht niet te werk ftelt, verdient nogrhans het gedrag mijner Vrienden, in deezen, de navolging van alle de geenen, die het eeuwig welzijn hunner kinderen, vrienden, of huisgenooten ter harte neemen. Want in den weg [der middelen] zijnde, behaagde het den Heere mij te ontmoeten. Een zonderling blijk van rnjjn diep bederf en de boosheid van mijn hart, en van Gons oneindige liefde onrrent mij, kan ik niet naliate-1 te vernaaien. Op een' avond alleen gaande wandelen, én overweegende mijn fnood gedrag —waar aan ik zeiden met eenige bedaardheid kon denken, zonder gevoelige ilagen van mijn geweten — begon ik de gevolgen van mijne tegenwoordige leevenswijze intezien, welke ik draa begreep,op het eindeloos verderf mijner ziel te zullen uitloopen. Ik befchouwde vervolgends de zegeningen, welken mijne Vrienden mij zeiden het gevolg van een tegengefceld gedrag te zijn. Maar bedenkende, dat ik,In zulk een geval, vaarwel zoude moeten xeggen aan alle "mijne zondige vermaaken en godlooze medgezellen, ja dat ik alles wat aan mijn bedorven hart dierbaar was v zou moeren verzaaken, befloot ik in mijnen boazen weg vaordter gaan, en ftemde vrijwillig m"mijne eeuwige verdoemenis , liever dan daar van afitand te doen. Maar toen ik lleeds dieper en dieper verviel, fielde Te sus zijne Magt te werk, en rukte mij uit hêt verderf. Eer de winter voorbij was, kwam er eene gansch andere lente dan ik verwacht hadde; de heerlijke Zon der Gerechtigheid ging op, zij fchoot haare ihaaien.in mijne

Sluiten