Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5ïO' vertaling van een oösterscb mamusoript.

zelfs niet in uw vermogen hun verlies te vergoeden. Maar wy, wi.-r bezittingen nog van de goeoguulrigheid. der fortuin afhangen , wy durven on-e natbekreten oogen tot u opheff-n , en uwe goederiierenheid affmeken. Wy zyn wel verzekerd, ö edelmoe ige achmet! dat onze elende te kennen en die te.verzagten voor u hét zelfde zal zyn. Het is deze overtuiging, die eene nederige herderin den moed geeft om haare eenvouw.iige hut te vei aten , en eene onfchuidige en kunitelooze bede aan den grooiften der Monarchen te richten.

ó Gy, wien ieder acht om uwe weldadigheid en deugd! leg een' enkelen dag uwe diadeem af, en begeef u , gekleed als een herder, dien niemant belang neeft ora te bedriegen, buiten de grenspaalen van uw hof , en kom de elende uwer getrouwe onderdaanen zien; kom onze nederige vallei bezoeken ; zie onze herders -met gryze hairen hunne kudden naar de rivier geleiden. Zy hadden opgehouden te arbeiden ; hunne kinderen ,"' flerker dan zy, vervulden hunne plaats; maar uwe legers hadden foldaaten nodig', en zy hebben hunne hoogbejaarde vaders verlaten om in uwen dienst te gaan ftryden en fterven. Zie deze goede gryzaards met onzekere treden voortwaggelen: het is de Oorlog , 6"achmet! het is de wreede en verwoestende Oorlog, die hunne verzwakte ligchaamen van derzelver fteup.fels beroofd heeft.

Zie deze kleine kinderen, welker blonde hairen aan de gloeïjende zonnehitte en verkondende koelte van den regen blootgefield zyn; hunne lippen zyn geverfd met het fap van wilde moerbeziën, uie hun eenigfte voedfel zyn, federt hunne vaders de yreedzaame hut voor de oorlogsvelden 'verlaten hebben. Arme onfchuldigen ! wie zal u voortaan tegen de dieren des wouds verdedigen ? wie uw teder verftand vormen ? wie uwe onzekere fchreden op het pad der deugd beftieren? wie uw leven befchermen tegen vergiftige vruchten V

Befcbouw, AC.Mi.Tldeze bedroefde maar beminnelyke menigte van ;onge meisjes; het incarnaat der roos is van haare wangen verdwenen , het licht haarer oogen is door een' wolk van traanen verduisterd. Zy vlechten geen kramfen meer van de fchoonfte bloemen. Dit lommer, waar onder hunne verliefde herders het aangenaam en treffend geluid hunner fpeeltuigen deeden weergalmen, is thans droevig en eenzaam. De helfche Oorlog heeft haare minnaars, haare bruidegoms, weggerukt; zy zuchten, en geen een is gebleven om haar hart te vertroosten.

Wend uwe oogen hier heen, en befchouw.zo gy dit gezichc verdragen kunt, deze nog ongelukkiger vrouwen. Zy waren voorheen de gelukkige echtgenooten van tedere en arbeidzaame mannen De ftille tevredenheid woonde in haar hare, en eene wettige liefde was voor haar eene bron van zuivere en onvermengde vermaaken. Maar thans, welk eene droevige verandering! Zy leven, om onophoudelyk den angst te ondergaan vari

dac

Sluiten