Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DER TROGLODITEN. 2*t

bezitten, om een braaf Man gelukkig te maaken. "in den avond , naa dat de Kinderen verzameld waren, en de «moeide Os van 't juk ontheeven was, ha den zy de gewoonte van by hoopen te ^j^Jg met een' fmaaklyken maahyd te: befluiten, onder denken pen Fees-- en Zedenzang aanheffende. Zy haalden, in aec ^ Zangen, dt onregtvaardigheid en Rampen op van de VudeTroslodSen ; zy roemden de opkomst van het nieuw GetchtTdeszelfs Deugd en Geiukftaat; er,. licgn de verheevenfte toonen klinken ter eere van de Oifterftyke Go

den. „ Hoe heilig," zongen zy, „ is der Goden

tegenwoordigheid ! Hoe gunftig zyn ze om byftand te veleene!! aan de zodanigen , die Hoe pereed om met hunne goedkeuring dezulken te ver' eeïen , die zich bezorgd aanftellen om dezelven te ver-

" weïven! - Maar hoe fchriklyk is hun misnoegen 1

" Hoe onontkomelyk hunne wraak!" Zy weidden

uit in den lof va/het Landleeven ; een Leeven van on-

fchu d en Vrede. Zo Heeten zy hunne avonden, tot

dat zy ter ruste gingen, en in den flaap wegzonken, door geene driften of zorgen ontrust of afgebrooken.

Fn in de daad, niets was 'er 't geen hun zorg of kommer baarde! DNatuur was bun zo gunftig als hunne begeerte gemaatigd ; in dit gezegend Gewest was fchaarsSeid e,r der gheul even onbekend. Veelvuldig gaven zy ïefchenken ■ en hy , die zich in de gelegenheid bevondt. ?m een aïd'er è verpiigten , kon zich verzekerd houden dat n en hem een gelukkig0 Man zou.agten. Zy leefdenjs; m één Gezin; hunne Kudden liepen op eene getneene weide, en zodanig onder een , dat het elk bezwaarlyk viel zyn dgeStom te onderkennen ; en ook dit was eene zaak van zo weinig aanbeiangs , dat riauwlyks zich iemand des ont-

IU\vltutr voeden voorbeelden van hunne Deugd pp

te haaien? ■ Een Troglodit zeide „ Myn Vader »

voorneemens morgen in zyn Land te arbeiden. Hy zal ! Sh tt leur geftlld vinden , want ik zal twee uuren 7 Pa »> viuc»

Sluiten