Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LOFREDEN. at

eiken voetflap dezer belangryke reize werd zyne weetgierigheid tevens uitgelokt en voldaen: de geest des onderzoeks en der navorfching werd in hem opgewekt en aengevuurd; zyn vernuft fcherpte zich , zyne menfchenkennis breidde zich uit. Hy zag de natuur , hier in hare eenvoudige bevalligheid,-'< daer in dert tooy harcr weelderige fchoonheid, en aen den voet der Alpen in den fchrikverwekkenden luister harcr majesteit. Hy leerde de toetfcn en fyne fchaduwingen van het menfchelyk karakter onderfcheidcn hy bctaclde zyne hulde aen de geleerdheid en derzelver voortbrengfels; hy vertoefde by de pronkftukken der' menfchelyke konst. Zoo vergrootedcn zich zynedenkbeelden, zyn genie werd ontwikkeld, en reeds begon hy den ganfchen kring der wetenfchappen, ht> hare fchakels en onderling verband, met zyne verbeelding te omvatten. Inzonderheid (prak hy nooit, dan met een foort van verrukking, van zyn verblyf binnen het beroemde Parys. Niet dat hy zyn lof fchonk aen de weelde, de bcfpottelyke prael, aen de open-bare vermaken of ongebonden zeden dier Weereldftad; maer hy roemde ze als het verblyf der fchittercndfte vernuften, waër de wetenfchappen, ontflagen van het juk der fchoolfche barbaershcid, zich een eigen zetel der bevalligheid hadden opgericht. Hy roemde die meenigvuldige voortrelfelyke indellingen, waer de toegang tot het heiligdom der konst voor eiken beminnaer derzelve, voor alle fianden des menschdoms werd geopend; waer de grondigfte geleerdheid zich vernederde, om hare voordragt in de B 3 , be-

Sluiten