is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven van Philippus Melanchton, een byvoegsel tot Luthers leven .

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X ioi X

hebben gebracht, indien hem het Rectoraat, 't • welk hy toen even bekleedde, daarvan niet had teruggehouden. „ Ik zou waarlyk, fchryft hy, „ van hier zyn weggegaan, indien niet aan my s, de beurt was geweest, om Rector te worden. n Veele openbaare redenen houden my thands 3, af, mynen post in den gevaarlykflen tyd te „ verlaaten. Zoo als my de Artfen verzekeren, ,, dat veele ziekten doorrusten eene grede leelwyze „ geneezen worden, zoo heeft het het voorkomen , „ als of ook ik door myn geduld den toorn „ van anderen iets doe bedaaren." Dit gefchiedde ook werkelyk. Daar hy geduurig den rechten weg vervolgde en rop den ergwaan niet fchecn te letten, welke men tegen hem koesterde, was ook alles weldra vergeeten.

Maar men kon deezen wan ook volftrekt niet ontbeeren. Had men hem in het Jaar 1538 beledigingen aangedaan, in het volgende had men wederom zyne diensten vau noden. En hy, jegens ieder een bereidvaardig, wien hy dienst kon doen, vondt het, naar zyne denkwyze, onmogelyk, op eenerlei wyze wraak te oeffenen. De Evangelifehe Standen waren in het begin van het Jaar 1539 zamen gekomen, en Mehnchttn moest den Keurvorst vergezellen. De omftandigheden waren zeer bedenkelyk. En daar men in de onzekerheid zich bevondt, of men niet van de zyde der Katholyken vervol.

G 3 ging