Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op >

bekoorlijke lusthoven, of in dorre zandwoestijnen en moe. rasfen zullen aanlanden. De geest des menfchen verzint altijd middelen van hoop en troost, hij fchept in zijne verbeelding oneenigheden , en formeert zich een' hemel naar zijne eigene uitvinding om het vreeslijk denkbeeld des doods draaglijker te maaken; maar wanneer de groote en laatfte ontwikkeling daar is,verdwijnen alle deze bevallige verwachtingen , alle deze droomen van gelukzaligheid , gelijk een dunne morgenwolk.

Vrolijk en welgemoed daartegen flapt de welgeoefende Kristen, die jesus als de oorzaak der Opftanding erkent, de eeuwigheid in. — Voor hem is alles licht en klaarheid; hij weet, dat het lichaam in verdertlijkheid gezaaid, in heerlijkheid zal worden opgewekt, en dat het kostlijkst pand bij God is weggelegd; hij kan met paulus zeggen: dood! waar is uw prikkel? graf! waar is uwe overwinning? — Gode zij dank, die ons de overwinning geeft door jesus Christus! Deze zalige hoop leert hem in lijden bemoedigd, in rampfpoed gelaten, in fterven getroost te zijn; ziende op den overften Leidsman der zaligheid, van wien hij het heil, hem toegewijd en bereid, zekerlijk zal ontvangen.

Zoo, mijne Mede ■ Kristenen ! maakt ons het geloof aan dea Verrezenen Heiland getroost; en dit is verheven boven alle troostgronden. Al ware ook deze vleiende hoop ongegrond, wij moeten haar echter niet wegwerpen, maar vasthouden, om dat zij onze waggelende fchreden onderfteunt, wanneer wij van het tooneel der wereld aftrappen. Doch wij zijn verzekerd , dat wij in onze Kristlijke verwachtingen op een zalige opftanding niet bedrogen of befchaamd zullen uitkomen, omdat jesus gezegd heeft: Ik ben de Opjlanding en het leven, enz. en een iegelijk die leeft en in mij gelooft, zal niet jlerven in eeuwigheid. Gelooft gij deze waar* D 3 heidr

Sluiten