Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

72 WILLE MJb~« n L

Weet dan, Louife! dat uw willem zich voelt prangen

Door innig voorgevoel van zyn aannadrend eind, Mirfchien door fnoode list, of fnoode ftaatsbelangen,

Zie daar wat in myn ziel de reden ondermynt. Ik beef niet, Engel! om te fcheiden uit dit leven,

Neen, *k leg, gerust in God, myn fterflyk aanzyn af, Den Christen zal geen dood, hoe wreed ook, ooitdoen beven .

Hy ziet zyn grootfte vreugd— zyn grootfte heil in *t graf. Dan , 't is om 't vaderland — om u— om onze Telgen,

Die, wen een dolk my velt, van hyftand zyn ontbloot, Wie troost myn huisgezin, wie is de fteun der Belgen,

Wie redt, als ik verfchei, u allen uit den nood? .

Verbonds God! zoo gy eischt, dat ik ten graaf zal vaaren,

En dat myn leven worde, op uw gebod, gefluit, Gy kent Oranjes hart!... wil dan op Ncêrland Haaren,

Dan blaas ik juichend, kalm, myn' laatften fterffnik nitlSc'nrei niet, louise! 6 neen geliefde! droog uw traanen

Zy weegen op myn hart.'... verberg my uwen rouw! De God van Nederland zal licht door 't donker baancn —

Vest uwe hoop op Hem, beminde en tedre vrouw.'

Sluiten