is toegevoegd aan uw favorieten.

Nagelaten gedichten.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C ioi )

Wanneer zal eens die dag, die blijde dag mij firelen,

Waarop ge in 't eind met vreugd mijn kuifche bede hoort, Waarop ik lief en leed met u alleen zal delen,

En mijne oprechte liefde uw teder hart bekoort. Och! laat die kuifche liefde eens in haar wensch gelukken!

Gij zijt mijn helder licht in dikke duisternis, De wenfchelijkfte rust der zorgen, die mij drukken,

Terwijl uw bijzijn mij het waardst gezelfchap is. Vertrektge, ik ftaar u na, mij waarder dan het leven,

Of wat 'er waarder nog dan 't lieve leven zij. En, waar mijn oog en kracht mij weigren heen te flrcven,

Voert mij mijn ziel naar toe, gij blijft mij altoos bij. 'k Betreur uw afzijn fteeds, doch niet voor't oog der meufchen,

Van de onweêrftaanbre kracht der liefde niet bewust.

Neen! d'eenzaamheid alleen getuigt van mijne wenfchen,

Niets, dan uw wederkomst, hcrftclt mijn ziel in rust.

«**'

Mijn zinnen zijn op u gevestigd, als zij waken, Hoe dikwijls fpeelde uw beeld mij flapend voor den geest, G 3