is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene kerkelijke geschiedenis, der christenen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GESCHIEDENIS. 2*5

den vrede te behouden: juist dit dilzwijgen, gaf hij ten antwoord, onderdrukt het geloof volgens de Schrift. Ook bleef hij 'er bij, het geen hij al te Rome beweerd had, dat de Bisfchoppen alleen het regt hadden, om bedisfingen over geloofszaken te geven; en dat het onwaar was, het geen men hem tegengeworpen had, dat elk Christelijk Koning ook Priester was. Dus ontzeide hij openlijk aan de Keizers het regt, hetwelk zij reeds zoo dikwijls zonder tegenfpraak geoefend hadden, om voorfchriften omtrent onrustige Godsdienstverfchillen te geven (*). Op de vraag, of het dan voldrekt noodzakelijk zij. twee willen en werkingen in christus te belijden"i antwoordde hij nadrukkelijk, ja, dewijl de Kerkvaders duidelijk zeiden , dat voldrekt geene natuui zonder hare wezenlijke werking zijn of erkend kor worden. Men verzocht hem zeer bewegelijk, der Keizer door zijne hardnekkigheid niet te bedroeven, die toch de leer van christus niet had willet veranderen ; maar alleen rust had willen dichten. maximus wierp zich hier op ter aarde, en zeide met tranen, hij kon God niet bedroeven, die dooi de Leeraren der Kerk uitfpraak gedaan had, wal men gelooven moet. Hij werd vervolgens met zijnen leerling, den Monnik anastasius, in het jaai 656, op het Slot Bizya in Thracïè gebragt, alwaai zij veel ongemak uüdonden. Hier deed echter de

Bis-

(*) Relatio motionis factce inttr Dominum Abbaten, Maximum et focium ejus atque principes, in fecretaru in S. maximi Opp. T. I. p. XXXII.

XII. Deel. P

IV

boek I

Afdeel.

VI Hoofdft. na C. G. Jaar 622. tot 814.