is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene kerkelijke geschiedenis, der christenen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV

boek II

Afdeel, lil Hoofdft.na C. G. Jaar 814. tot 1073.

ïa«X KERKELIJKE □

gunfiig vindende, liet hij een berigt in zijn naam opdeden, waar in alles verzameld werd, wat ftrekken kon, om ebbo te verdedigen (*). hincmar , die thans in de-gunst des Koniiigs wankelde, ter. wijl walfad zich daar in vestigde, verzuimde ook niet, zich tegen de beftraffingen van den Paus te verdedigen, (f), die hij, gelijk hij fchreef, wel verdiende, om zijne zonden; gelijk hij zich ook voor zijne opzieners verootmoedigde : maar in den grond beweerde hij, had de Paus zich van anderen te zeer laten innemen en ophitfen enz. De dood van den Paus in het jaar 867 bragt eindelijk veel toe om dezen twist te doen eindigen. Zijn opvolger adriaan II keurde het verrigte der Kerkvergadering te Troyes goed, bewilligde het Pallium aan walfad , en betuigde eene uitnemende liefde jegens hincmar (§). Uit de gefchiedenis van dezen in zichzelven nietigen twist blijkt, hoe veel de Paufen zich aanmatigden, maar hoe ook de Frankifche Bisfchoppen, naar hun vermogen, hun best deeden , om hunne regten ten minlten eenigzins te handhaven.

Een later verfchil met hincmar werd nog heviger gedreven, tot dat deze zich genoodzaakt zag toe te geven, doch niet dan na zijne Bisfchoppelijke regten wakker verdedigd te hebben, rothad, Bisfchop van Soisfons, federt omtrent dertig jaren, had ree Js eene poos in misverftand geleefd met zijnen

Me*

" (*) l. c. pag. 986. Ct) /. c. p. 687. et in iiincmari Opp. T. II. p. 298. CS) Ep. ap. hard. /. c. p. 691, 694, 696.