Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

■24o Mylord Fortvel, of, de

„ my; de wagen brak, en ik geraakte onder uwe „ befcherming. Schenk my uwe hulp en byftand, „ Fortvel! onderzoek naar alles, wat ik u versa haald heb; en wanneer ik u ergens in heb zoe„ ken te misleiden, zoo Iaat my gerustelyk aan „ myn rampzalig noodlot over." By het uiten van deze woorden, greep zy zyne hand, en befproeide dezelve met traanen. Fortvel konde zich naauwlyks bedwingen, want Fanny Selton had den grootfïen indruk op zyn hart gemaakt. Het gevoel, welk eene fchoone vrouw in ons hart verwekt, word grooter, wanneer wy haar ongelukkig zien.

Thans was Fortvel's ziel geruster; de gruwe, lyke gedagten van zeivsmoord, hadden hem geheel verlaaten , en de zagte kalmte van zynen geest deed al het gevoel van menschlykheid, welk het kenmerk is van ieder edel hart, weder geheel herleeven. Zyne gewaarwordingen waren te hevig; hy kende de dryfveeren zyner verrigtingen niet Wie heeft ooit het fyntte uitvloeizei van het tref. lykst indinkt der natuur recht opgemerkt! Hoe onduidelyk is deszelvs gevoel; en wanneer hetzelve duidelyker werd , voert het reeds een onbepaald vermogen over ons hart. De liefde vermomt zich altyd, wanneer zy zich van ons hartmeester maakt; zy vind zelvs in onze zwakheid voedzel. Reeds' bloed de wonde, eer wy van dezelve eenig gevoel hebben, en wanneer wy die gewaar worden, dan ftrekt zulks enkel voor een blyk van haare volkomen zegepraal.

Fort-

Sluiten