Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 29 )

o Kroost! dat nu uw Lot befchrëit,- beklaegt, betreurt r

Wijl zulk een Vader U van 't hart is afgefcheurd.

Maer neen;— 'k beklage U niet; — zoud gij uw Lot betreuren?

Daer U een heil zoo groot, zoo zeldzaem, mogt gebeuren;

Daer gij, door zulken Gids in uwe jeugd geleid,

Reeds lang de welvaert fmaekte, U door zijn hand bereid;,

Reeds lang, ook met uw Kroost, zijn liefde hebt genoten,

Eer gij, met eigen hand, zijne oogen hebt gefloten,

Toen hij, des levens zat, nae zijne sa-ra vloog,

En Hechts een poos, zoo 'k hoop, zich uw gezicht onttoog.

Toont dan wel tederheit,, als rechtgeaerte Kindren,

Maer laet uw dankbaerheit den fterken klaegtoon mindren;-

Toont,. dat gij 't echte Kroost des braeven Vaders zijt;

Dat uwe harten aen de deugd zijn toegewijd.

God geve,, dat uw Kroost, met zulken'bloed in de ad'ren,*

Het voetfpoor volge van den Vader hunner Vad'ren!

De jonge willem, eens mijn zorge toebetrouwd,-

Volghem, wiens Naem hij draegt, op 't pad, dat nooit berouwt

Op 't pad van waer verftand, van Godvrucht, onbezweken!

Nooit zij de gulde Les uit zijn gemoed geweken,

D 3 Zoo

Sluiten