Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ig EERKRANS

Toen daalde, in 't lacbgend groen, de waare heldenmoed,

Op eene ziivren wolk, verzeld door zingende Englen, Zij dankte uw trouw, daar u de onfterflijkheid begroet,

En Seraphs om uw kruin en lokken d'eerkrans ftrenglen; Ja, de eeuwge Heldenvorst, de God van Nederland,

Aanfchoawde uw dankbaar hart met menfchenminnende oogen, Held Beekmans zaalge fchim, met palmen in de hand,

Lag dankend voor den troon des vredes nêergeboogen. Uw luister blonk door 't floers der ftervende eeuw vol pragt.

'tienvoudig Aardenburg, wierdt door geen leed bekommerd, Het fchittrend vreugdevuur wêerhieldt den vaalen nacht,

De blijdfchap zong gerust door 't zomergroen belommerd. Geen tijd vernielt uw' roem, mijn trouwe voedfterftad!

De Algoedheid doe uw lot ftaeg tot uw heil verkeeren, Zo lang de vrijheid leeft in 's lands historieblad,

Moet gij het wreed geweld der dwinglandij trotfeeren. Hier fluimert ftille vrede in d' arm der lieve rust,

Schoon Nêerlands vrijheid zelfs in traanen moest verdrinken, Hier fchuilt ze in 't fchomlend loof , hier wordt zij zagt gekuscht,

Hier ziet ze Beekmans kling in kwijnende oogen blinken; Die kling, voor eeuwig met een' zegekrans befchauwd,

Kan nog 't gevoelig hart des Burgervriends verrukken, De Franfche lelie, dik met Nêerlands bloed bedauwd,

Moest voor dit heldenftaal tot Nêerlands glorie bukken.

't Een»

Sluiten