is toegevoegd aan uw favorieten.

Bijdragen tot het menschelijk geluk.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

—( 441 )—

ven: _ „ ach, lieve Vrouw," zeide de bedrukte man, op dezen laatften avond des jaars; „ hoe zal het u en mij en onze arme kinderen in het volgend jaar gaan? God en menfchen hebben ons verlaten : niets fchiet mij over, dan te twijfelen aan — ■— —" „ Neen, mijn waarde!" hernam Emilia, ,, God heeft ons niet verlaten! Wie weet, hoe onverwacht 'er noch licht komt in de duisternis ? Eerbiedigen wij de hand van Hem , die ook, wanneer hij kastijdt— het beste met ons voorheeft, en redding geeft, eer wij het vermoeden." — Op het oogenblik klopte iemand aan de deur, en bragt, in een verzegeld papier, drie dukaaten ; in het papier ftond niets anders , dan : van eene onbekende vriendin van braave Armen. Stom van vreugde , rolden traanen van dankbaarheid over beider wangen. ,, Ziet gij ?" riep Emilia; „God heef: ons niet verlaten !" — — — „ Ja, ja," zeide de verblijde Vader, „ nu hebben wij weder brood; maar ach! mijne lieve Emilia, wie geeft verligting aan uwe fmarten ?" — ,, Ook hierin zal God voorzien, mijn dierbaare!" gaf zy ten andwoord. Wees om mij niet bekommerd; weet gij het lied niet, dat mijne Moeder zong?— hoe begon het ook? — ja —

Den groot ft en nood Verwint de Doodf

O! Dit is eene vertrooftende waarheid, en, daar boven immers, zullen geen /mart, geen gefchrei, geene traanen meer zijn; wees dus niet bedroefd, mijn geliefde, God zal uitkomst geven, en in de eeuF f 2 wig-