Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der zedekunde. 23JJI

«eegende' hen. Zy keerden vervolgens wederom naar het bruiloftshuis, en beroemden zich niet van hunne daad voor de gasten; maar waren ongemeen vergenoegd.

III.

Op zekeren avond, dat de zon zou on. dergaan, zac de oude likas voor zyne hut.

Zyn kleine zoon mirtil, die juist het bosch uit kwam, bleef van verre ftaan, en wischte de oogen af, welke hy dikwerf ten hemel ophief.

Hierover verwonderde zich de Vader.

Hy riep hem tot zich. Toen mirtil de Hem van zynen Vader hoorde, liep hy fchielyk heen. En zyn vriendelyke Vader nam hem voor zich tusfchen zyne knieën.

Wat deert u , myn beste! vroeg de grysaard , terwyl hy hem in de oogen zag, welke door het fchreijen rood waren geworden; deert u iets?

Niets, Vaderlief! was zyn antwoord; ik ben in langen tyd niet zo vergenoegd geweest.

Likas. Maar gy hebt immers gefchreid ? c. Mirt.

Sluiten