Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

b e

F O S i*

VAN DEN

jBl je jn z c a jff*é

N°. 4,

\\7ij misfen tegenwoordig deZangfier van j*. Norifei^ in de Treurige Dwarsftraat. Zederc lang ver. toont zij zich zo veel niet meer. Wij weeten wel dat zij een' gcruimcn tijd van haar' meester t'huis ontbooden is geweest om Couranten te fcbrijven; doch dit belette niet, dac zij zich, als ze 't maar even uitbreeken kost, om een' haverklap, gelijk men te Amlterdam fpreekt, in den Kijmelaarsnoek vinden liet, En daar was zij dan gewoon een leven te maaken , dat ons 'c hooren en zien verging. Daaf fchreeuwde zij dan Ex temporees, mee een glas wijn in de hand , dac hec daverde. Daar maakte /ij VadsuandsChe Brieven, waar mede zij den Ion in dien hoek d icht te geven : en waarlijk die fchecn al fraaicjes te gelukken. Jammer was 't, dae Benige Oude Zangfters, in die plaats opgevoed en grijs geworden , en uit dien hoofde zeer fijn van gehoor, altijd zo maar recht uic tegen haar zeiden: „ 't Is of „ jij nooit goed zult leeren fcandeeren: je hebt een „ gehoor als een endje kaars: De kieschheid zit et bij jou op, als 't goud op een duits klootje''* — En diergelijke fpreekwoorden meêr, die zij dan ïrt een' adem naar haar hoofd wierpen. En, als ik de waarheid moet zeggen, zij hadden gelijk, want did Zangfier heeft meest altijd een flordige verfifi atis gehad: zij zou Zo cenige halve ftuivers betaald heb* ben, indien ze zo lang gebleven had tot de belasting, die ik op denRijmblaarshoek wi!de leg* gen, haar voortgang gehad had. — Maar dat hcefc zo nicc moecen weezen.

Maar waren zijn vaderlands che JBrieven dan zo Jlecht ?

t> Das

Sluiten