Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XXVIIi BoEKi HISTORIE. 22

hij geënzins bewilligen, noch hem iet b« loven, om hem te doen vertrekken, maa begeerde de Prins eenige gunfte, men ko hem hope geven, dat zijn oudrte zoon ge fteld zou worden in 't bezit der goederen in de Nederlanden gelegen, en ook. van di Bourgondifehe, indien men, door 't over geven der laatfte, Oranje bewegen kon on te vertrekken; deumpten, door den Konin| zeiven aan den Prins opgedragen, uitgeno men het Admiraalfchap, zouden óp deszelfj zoon overgaan; zoo Oranje zich door dii alles niet liet bewegen om te vertrekken, mogt men hem noch honderd duizend kroonen aanbieden.

Indien wij dit Spaanfche bericht, welk Terranova aan Parma alleen vertoonen mogt, vergelijken met den eindelijken last der Staatfchen , dan zal 't ons niet vreemd voor komen, dat de Keulfche vredehandel vruchteloos afliep. Men was van beide zijden niet onverfchillig omtrent het ftuk "van Godsdienst. De Koning ijverde voor dert Roomfchen; de Staaten, vooral die van Holland en Zeeland, bedoelden de handhaVinge van den Onroomfchen. Genoeg zeker Is 't^ dat Filips den vrede niet met . ernst zocht, maar de Nederlanders poogde te verftrikken. Doch 't blijkt niet, gelijk fommigen fchrijven, dat Oranje, Qm deri vredehandel te verijdelen, zoo fterk deedt aandringen op de handhavinge van den Hervormden Godsdienst. Dit moet veel meer aan de Staaten van Holland eh Zeeland toegèfchréven worden Na 't vertrek rsti P * ter-

f

r i

i

r

bekrtii.

fche vredehandelloopt vruchteloos af.

Sluiten