Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. 29

De boosheid heeft my nooit onteert, het is flechts zwakheid die my tot feilen verleid heeft. — — ó Welke Pracht, welke Heerlykheid moet u omringen , daer Uw handenwerk , het geheeie zamenftel der Waereld, de Zon , en de helderflonkerende Starren - Hemel met zoo veel Majefteit gefierd zyn! — —

P O M P E J A.

Gy zyt uw gelukzaligheid, en 't loon uwer deugd naby, myn Seneca! maer my en uwe vrienden laet gy achter na. Ach, wiens fmart is de myne gelykI wie helpt my mynen last draegen? O&avta's dood had ik reeds niet kunnen overleven, alfchoon ik u ook niet tevens had moeten verliezen. Uw bezit en uwe liefde, overwoog by my alle fmart, en fcheen my de fchriklykfte folteringen waerd, alleeulyk nu verpletterd my de last des ongeluks; nu is

my het daglicht onverdraeglyk i rechtvaerdige

Hemd! waerom dood gyniet tevens die geerjen,die gy elendig maekc, hoe ligt is voor my de dood ,

maer; hoe verfchriklys zyn zyne oorzaeken! —

doch eindlyk bevryd hy van alle kwaelen, my zal by ook daer van bevrijden! ik. zal hem beerfyk vinden.

Een

Sluiten