Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( SA2 )

en Geestelijken van dien tijd , hem op hunne Throonen, voor hunne Altaaren , in hunne Clubs hartelijk zullen hebben uitgelachen , en wel fterk en ftijf (taande hielden, dat een glas wijn, een ftuk gebraad van het offerdier , of een vaderlandsch collation ook het haare toebragten om ziel en lichaam bij malkander te houden, en daar te boven de fmaak ftreelden — behoeve ik wel te vraagen: wie van beiden wonderlijker wezen was, democritus of heraklitus, waar van de eene al zijn leeven lang lachte, en de andere, als een huilebalk, velden en bosfchen met jammeren vervulde , enkel om dat zij beide van de dwaasheden der menfchen overtuigd waaren.

Behoeve ik wel te vraagen : wie dat gekker was , de Burgers van Ahenen, die diogenes eenen hond noemden, om dat hij op handen en voeten zijn vat in en uit kroop-, of dien Wijsgeer zeiven, die op den hellen middag een licht ontftak, om op de volle mark menfchen te zoeken? en al die wezens, die evenwel, zoo wel als hij, hunne hoofden opwaards droegen, hunne handen ten minden gebruikten om de fpijzen aan hunne monden te brengen, en hunne voeten om heen en weder te drentelen- hunne monden, om elkander wat nieuws te vertellen' voor varkens, wolven, leeuwen en luipaarden ui* te fchelden? — Gij allen ftemt mij immers toe, dat in dien tijd, altaus de menfchen, al vrij wonderlijke wezens

waren ? .

Laat ik flegts alléén onderzoeken , hoe het met de Zaak in onzen tijd gelegen is - is het fpreekwoord niet waarachtig, zoo veel hoofden, zoo veel zinnen?

Is het niet wonderlijk, wanneer twee geestelijken e* ° kan-

Sluiten