is toegevoegd aan uw favorieten.

Johan van Oldenbarneveld.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DERDE ZANG.

Het fchittrend middaagvuur werd van de glolnde wangen

Der fpeelende natuur, door d'avond reeds gekuscht: Het tintiend purper was door kwijnend rood vervangen,

En noefte werkzaamheid zwijmde in den arm der rust. Dan, ach! geen kalmte ftreelt Louise's tedren boezem —

De droeve zorg voorfpelt Emilia's verdriet! Die jonge hartvriendin, getooid met levensbloefem,

Treurt, daar 't geluk, de rust, haar lieve jeuchd onvliedt. Doorluchte Colignij blijft Barneveld venvachten:

Zijn fchranderheid,zijn trouw, zijn zorg voor WillemskroostDit alles voedt haar hoop; fchoon treurige gedachten

Daar' geest bewolken - door geen zachte vreugd getroost.

De