Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aa ROEM EN EIGENBAAT.

Dees herder, die geen zucht naar ftaatsverwisling voedde, Bezat talenten, die geen mensch in hem vermoedde, Was deugdzaam, teer van hart, en vond zyn' grootiten lust In de onafhangklykheid by 't zoet genot der rust. Naast Philis, by zyn vee, 't gewoel in ftilte ontweken, Hanteerde hy de fluit en niets fcheen hem te ontbreeken.

Befchouw dien herder, fprak de Roem: hoe! kan 't gefchiên! Wy zouden, ons ten fpyt, dien knaap gelukkig zien! Wy, die, door flinks beleid, de wyste en vroomfte zielen Betovren kunnen, haar voor ons altaar doen knielen! Den mensch, die buiten ons bedeeld waar' door 't geluk, Aan onzen wenk verflaafd, zich domplen doen in druk! Wy zouden volk by volk doen op elkaêr verbittren, Het gruwzaam oorlogszwaard in 's krygers vuist doen fchittren, En 't all' doen baaden in een zee van menfchenbloed! Wy zouden van al de aarde als godheên zyn begroet, En laf gedoogen dat een herder, onze wetten Verfmaadende, onze magt vermetel perk dorst zetten! Neen! ftooren wy zyn rust: dat hy misdaadig word', En, ons gezag ter eere, in onze (brikken dort'!

Om haar doemwaard' ontwerp te kunstiger te dekken Befluiten zy 't gewaad van herders aan te trekken, Bewonen zich in fchyn inneemend', zagt van aart, En nadren Damon. „ Acal wat is 1 beklagenswaard',

„ Myn

Sluiten