is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine dichterlyke handschriften. Eerste(-twintigste) schakeering.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De tyd roepc aan den raenseh: Uw ligehaara is flechts aarde:

't Is aard', waaruit het fproot, waarheen het keeren zal; Maar de eeuwigheid roept ook: Uw ziel heeft grooter waardei 't Is God, van wien ze kwam, tot wien ze keeren zal* Dus als de ftervling hier beneden Het pad der deugd fleeds heeft betreeden, Dan baart het ftervensuur zyn kalme ziel geen pyn: 1 fiér was zyn worstelperk, da'a'r zal zyn rustplaats zyn.

Hoe fchielyk ziet ons oog de lente op nieuw verfchynen!

Hoe fnel verrascht ons oor des leeuwryks vrolyk lied! Wy zien de kindsheid ras in 't eeuwig niet verdwynen, Gelyk een rollend golfje op 't flroomend beekje vlied; En haast zyn jeugd en ryper jaaren Den zelfden ftroom ook afgevaaren: Zo bloeit het veldgewas, totdat het heenen dort, Of, door een regenvlaag, ter neêr geflaagen word.

Maar driewerf zalig hy, die, op de reis van 't leven,

Door "t licht derdeugd geleid,noch fïorm noch onweerfebroomt,-

Totdat hy, vóór den wind of tégen ftroom gedreven, Behouden van zyn' togt in veilge haven koomt!

F a Dooï'