is toegevoegd aan uw favorieten.

Lijkzangen op den weleerwaardigen heere Rutger Schutte, leeraar der hervormde gemeente te Amsterdam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C »ó*3 )

Ik wend mij, met den rouwftoct, thans fiedaard ie rug. - Men moog' den grafkuil nu vrij dekken i r

Geen zerk, geen zand, geen hout zal de asch des grooten Mans Aan mijnen eerbied, aan mijn dankbaar hart onttrekken.

Zijn beeld zweeft voor mijn oogpijn grootheid voor mijn' geest. • En is het noodig dr.t men hier een graffchrift leest? Men fchrij ve: Hier rust schutte. —.En duizenden van monden Verklaaren 't bijfchrift: Hij, dic voor het a,gemeen Zijn kragten uitputte in gewijde bezighcên, Hij, die nooit rustte, heeft in 't eind hier rust gevonden.

ja, eeuwig rust hij! — Heilrijk woord!

'.Gij moet mij, leevenslang, in nieuwe ftormen fbrken. Ik fbp met dic gedachte op 't moeilijk kruispad voürd;

HÈn blijf op de uitkomst van mijns Vroomen wandel merken, Zoo dikwijls als mijn hart nog ora zijn afzijn zugt, Hervat ik deze leus: Hij rust! Hij fmaakt de vrucht

Wan zijn geloof: hij «et zijn' Koning en zijn vrinden. En dit zij 't zegel van mijn liefde en dankbaarheid Op eenen vriendenknoop, voor de eeuwigheid geleid. _-

ka — 61 Wat zal het zijn, hem eeuwig wéér te vinden!

1-3 y