Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

N C D E R-H OOGDUITSCïi

WOORDENBOEK.

A

A BÈ. AAti. AA^. AAN. >

Abecdboek. h. Abecebuch.

Abecéling. m. Abecefchüler. Anfanger:

Aafs. adv. Verkehrï.

Aai! Ach! Aai mij! TVeh mir!

Aak. tn. Ache.

Aakfteroog, exteroog. fi Leich.Jorn , Efihnerauge.

Aal. m. Aal- Den aal bij den ftaert houden. Den Aalbe'ymfchwanze halter.; die fache unfecht angreifen.

Aallijk. adv. Alles, gans.

Aalmoes./. Ahnofen.

Aalmoesfenier. m. silmofenpjlege'r:

AatmoerfeniersholSi «. Kinderhaas, {■j/aifenhans.

Aaloud, adj. ürdli.

Aloudheid./. Uraltertkum.

Aam. n. Ohm.

Aambeeld, aanbeeld, n. Ambos. Aambeijen, aanbeijen. Feigwarzen •

Stuhlwarzen , die guldene ader. Aamborftig. adj. Engbrüstig. Aambórftigheid./; Engbrüstigkeit. Aamegtig. adj. Ohnmdchtig. Aamcgtigheid. ƒ. Ohnmacht; Mattig-

heit.

Aan. prip. An; bey.

Aanadeinert, aanaasfemeri; i>. d. And

themen ; anhauchen, Aanbaffen » aanbasfen. v. d. Anbellèn ;

an]"allen, anbaffen. Aanbakken > aanbranden, v. n. Anbac-

kin > anbrennen.

AAN.

Aanbasfen. z. Aanblaffen. Aanbeeld, z. Aambeeld. Aanbeeren. v. m. Allé Seegel dt'/JJpati' nèn.

Aanbe-jirt. n. Aribegmn; anfang. Aanbelang.». Angelegenheit; wichtig, keil.

Aanbelangen, v.d. Betreffen ; dngehe—. Aanbellen, v. n. Klingeln ,fchellen , iaüteru

Aanbeftédeh. V. a. Bedingen, tier dingen; beflellen.

Aanbcftéding. ƒ. Bejlellung , hed'ngung: Aanbéftellen. v. a. Beflellen, befehlen ;

anbefehlen, anordnen. Aanbefteld. adj. Befohlen , dngeo'rdnei. Aanbefterven. v, a. Durch Erbfchajï

zufallen. Aanbetrouwen, v. a. Anvertrduen. Aanbevelen, v. a. Anbefehlen, enipféh-

len , überiasfen. Aanbeveling./; Empfehlung. Aanbeijc^. Feigwarzen, Stuhlwarzen' i

die güidene ader. Aanbiddelijk, adv. Anbethens'wïirdig l

verehrenswürdig. Aanbiddelijkheid. /. Anbethenswilrdig'

keit:

Aanbidden. V. a. Anbethên , vereKrerii Aanbidder, m. Anbether, vere.-.rer. Aanbidding./. Anbetk-mg, Férehrungi Aanbieden., v.d. Anbictenid^rbrlfigë/n I Aanbieding;/. 'Artbietörig i da'rjièïlaïïgi

Sluiten