is toegevoegd aan uw favorieten.

Oude en tegenwoordige staat en geschiedenis van alle godsdiensten.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GESCHIEDENIS. 53

blijven hangen; maar, zegt de Wet, gij zult het zekerlijk ten zelfden dage begraaven : want een opgehangene kgode een vloek; alzo zult gij uw Land niet verontreinigen, dat k^heere uw god ten erve geeft. Deut. XXI. 22, 23.

Hieruit blijkt dat deeze ftraffe niet de zelfde was met de Romeinfche kruiziging: want de Romeinen nagelden de menfchen leevendig aan het Kruis, en lieten hen aldaar fterven ; doch de Jooden hingen flegts de Lijken der misdaadigen op, en ftelden ze voor een tijd ten toon aan de openbaare fchande. Zie 2 Sam. IV. 12.

Zodanig was de natuur en hoofdzaaklijke inhoud van de Oude Wet der Jooden. Indien wij dezelve opmerkzaam gade fiaan, zullen wij bevinden, de tijden, in welke zij wierdt afgekondigd, in aanmerking genomen zijnde, als mede de omftandigheden des Volks, als verknogtaan de Egyptifche gewoonten en plegtigheden, hunne hardhartigheid, hunne geneigdheid tot Ongeloof, en hunne fterke begeerte om weder te keeren tot den Afgodendienst-, dat ieder Gebod beftaanbaar was met de Godlijke Volmaaktheden, en overeenkomftig met den toeftand diens ongehoorzaamen Volks. Waarfchijnelijk is het, dat zij, geduurende den tijd der Babylonifche Gevangenisfe, eenigermaate bekend wierden met den Chaldeeuwfchen Godsdienst; en van dat tijdftip mogen wij den oorfprong rekenen van die Aanhangen, door welke zij onderfcheiden waren ten tijde als onze Zaligmaker in de waereld kwam. De Pharizeeuwen, de-SadD 3 du*

De Oude

JOODEN,