Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de waardige onderkoning.

51?

Werpt u neder voor den Onderkoning , dien ik thans voor u beftemmc, en maakt u zelve mijne genade en zijne befchcrming waardig. Kom hier barkóut , zeide hij tevens tegen een' verbazend grooten hond, die aan zijne voeten"lag, en neem bezit van dezen troon, op welken gij mijn' plaatsbekleder zult wezen. „ Regeer deze rampzaligen in mijnen naam , en roei hen uit', " indien zij ongehoorzaam zijn." Vervolgends zich tiaar eenen Chinees wendende , die reeds zedert lang in Johor gewoond hadt, ,,mani", zeide hij, „ik benoem u tot eerden Staatsdienaar van mijnen Onder" koning barkóut , dien hem met getrouwheid, en " bezorg aan zijne bevelen het zeilde gezag, als aan

de mijne , en onderfteun hem met wijzen raad." "Mani was een 1'chrander man, die wel wist, dat de vergramde Despoot geene tegenfpraak verdragen, endat men hem tot alles beweegen kon. Hij hadt daarom op ftond zijn plan gevormd, en beüoot, met den luim des Konings, en de laaghartigheid van het volk, voordeel te doen. Hij was voornemens , in naam van barkóut, zoo veel goeds te verrichten , als in zijn vermogen was ; zoodat barkóut , voor alle daar uit ontdaande gevaaren , blootgelleld zijn , of alle eere van zijn plan inöogften zou. Hij antwoordde derhalhalven met veel koelheid :

Uwe Majëfteit gelieve genadigst te bedenken , dat uwe Doorluchtige Onderkoning , in zijnen Staatsdienaar, meer ijver voor zijnen dienst , dan bekwaamheid vinden zal. Doch ik hoope , dat het hem zal gelieven, mij in gewigtige omftandigheden te onderrichten, en dat zijn vernuft mijn gebrek aan bekwaamheid vergoeden zal. Ten allen geluk, bezit ik een niet gemeen voordeel, zonder welk het mij onmooglijk zou wezen, zijne bevelen te ontfangen. Ik verfta de taal der honden , en fpreek die zelfs met eenige vaardigheid en fierlijkheid. Uwe Majëfteit vergunne mij , dat ik 'er gebruik van maake, terwijl ik , in naam van het gantfche Gewest, de verfchuldigde onderdanige huldiging, aan uwen Onderkoning aflegge.

Thans keerde mani zich naar den hond, en den grond tienmaal met zijn hoofd aangeroerd hebbende, bo.iifte hij eenige minuuten het blaffen van een' hond, doch op een' zachten en eerbiedvollen toon , na. Barkóut antwoordde hier terftond op , zoodat het gantKk 3 fche

Sluiten