is toegevoegd aan uw favorieten.

Vaderlandsche bibliotheek van wetenschap, kunst en smaak.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

230

over het begraven der dooden.

dat het vuur eene zuiverende kragt bezit. He-

rakutus wilde de ligchamen der dooden verbrand hebben, om dezelve te doen wederkeren tot hunnen eerden oorfprong, menende, dat alles uit vuur beiion d.

Wanneer de gewoonte om de ligchamen te verbranden bij de Romeinen is ingevoerd, is niet wel te bepalen, zeker fchijnt het, dat dezelve voor de tijden van Sylla reeds in gebruik was, — want in de wetten der Tienmannen , die lang voor Sylla's tijd zijn uitgegeven, vinden wij reeds eene wet, waar bij verboden wierd, om iemand binnen de ftad te begraven ot te verbranden, en bij Terent. lezen wij in And. act. i fc. I. 191. Wij volgen het lijk van Chrijfes tot aan het graf cn daar is liet op het vuur gelegd. — Velen zijn op goede gronden van gedagten, dat het iu de eerfte tijden der Romeinen aan een ieders vrije keuze geftaan heeft, of zij de lighamen hunner afgeftorven naastbeftaanden wilden begraven of verbrand hebben , en dat Sylia het verbranden het eerst, ten minfteit in zijn geflacht, heeft ingevoerd uit vreze, dat hem na zijnen dood, misfchien hetzelfde lot wedervaren zoude,het welk aan zijn vijand c. marius was te beurt gevallen, wiens ligchaam opgedolven en in de rivier geworpen was; en dat dit'voorbeeld van Sylla naderhand eerst door de aanzienlijkften en vervolgens door allen is nagevolgd , opdat hunne ligchamen na hunnen dood gene 'fchande zouden ondergaan.

Buiten de Grieken en Romeinen zijn 'er nog vele andere volken geweest- bij welken het verbranden der lijken oudtijds in gebruik was, als bij de Celten,de Franken, Spanjaards, Britten, Gotten, enz; doch na de invoering van het Christendom fchijnt die gewoonte geheel te niet geraakt, en het begraven algemeen ingevoerd te zijn.

Van onze Voorvaderen de oude Batavieren, zegt wagenaar O deei p. 23.)dat zij weinig werk maakten van het begraven der dooden — „ De ligchamen „ van vermaarde mannen alleen plagten zij op eenen „ hogen houtftapel te verbranden. De wapenen en „ fomtijds het paard van den overleden werden te

gelijk met hem, in het vuur geworpen. Voor de „ vrouwen wierd het betreur aren voor de mannen

hec