Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

18 BLANKA en HENRIKO,

Ik bemin myn kind onuitfpreeklyk; maar wist ik dat zy uwe, dat zy myne, dat zy haare eigen eer bezoedeld had... myne ftraffende wraak.,. zelfs haare berouwvolle traanen indedaad konden dezen gloed niet ukblusfchen.

de graaf.

Dit is de taal der groote zielen. Dan beklaag ik u, oude ! gy zy t vader van Blanka: gy voedde eene (lang in uwen boezem.

leontio.

Gy beklaagt my, zegt gy ? En het is u te veel als dit vaderhart verfchoning, als de nooit bezoedelde eer myner dochter geftrenge beproeving vordert?... Te veel... en heeft de boosaartigfte laster het ooit gewaagd haare onfchuld aan te tasten?.. Nooit! by God! nooit!.. De verfchyning van deze nacht alleen, gerechtig! deze u tot dit vermoeden ? deze, misfchien eene misgeboorte eens angftigen flaaps, misfchien zelfs een kunftige ftreek eens vyands, eens arglistigen, die uit uwe eigen borst den worm voortlokken wil die onverzaadlyk aan uwe rust knagen moet...

de graaf.

Welk eene uitvinding! Buiten de geenen die gisteren by het bruiloftsfeest tegenwoordig waren, weet niemant dat ik hier ben, nog minder waarom ik hier ben.

leontio.

Voor het oor der loerende nyd zyn mylendikke nloaren papieren behangfels , en in de diepte der

zee

Sluiten