is toegevoegd aan uw favorieten.

De antwoorder

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( iox 5

nieuwighèdèn én blijken eener dwnze halflarrigheid

worden uitgekreten. . Kortom, onverfchiliigheid

omtrent de liefde des vaderlands, zedebederf bij de burgers, ongebondenheid bij de vrouwen, verwijfdheid bij allen, en omkoopbaarheid bij die genen, welken voor dë heiligfte belangens moesten waken, zijn de natuurlijke gevolgen der weelde zoo zeker , als de ftelregel zeker is, dat de uitwerking altijd hef gewrogt zij van hare oorzaak; — en hoe is het dan mogelijk, vraag ik, dat hij, die aan de weelde verflaafd is met recht een vrije man zou kunnen genoemd worden ?

Maar zou men dan iemand, die in eene vrije Republijk leeft, en zich aan ondeugden fchiildig maakt, niet evenwel met den naam van een vrije man kunnen bedempelen?— neen — de vrijheid en de deugd Zijn op het allernauwite verëenigd; zij verlenen malkanderen eene onderlinge fterkte, en de val der eene

mist nooit, óm die der andere na zich te liepen.

Nooit kan de vrijheid bewaard worden, indien de zeden van het volk bedorven zijn ; maar zoo dezen ook zuiver en oprecht zijn, kan de llavernij nooit worden ingevoerd, ten minften niet blijven beftaan.

Zolang de zeden der Romeinen ongefehonden waren, genoten zij eene onafgebroken vrijheid, maar toen zy van de aloude deugd hunner voorvaderen waren afgeweken, vervielen zij weldra in flavernij. Onder den dwingeland tarquinius was de buitenfporigheid en de ondeugd ten hoogden toppunt geftegen, maar toen men weer achting begon te krijgen voor do deugd; — toen men de misdaad, aan lucretia gepleegd, met afgrijzen aanhoorde.was de ftaatsgedeldheid fpoedig veranderd, en de Raadsheren, die de teugels van het gebied in handen kregen, namen hunne vorige ingetogenheid weder aan — doch wanneer de Romeinen de weelde en de ondeugd weder hunne offeranden begonnen toetebrengen, ging de vrijheid N 3 ook