Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ter Uitlcgginge van het O. T." 27

.deniffen der Oudheid en befchryvingen van Wilden zyn vol van bewyzen deezer grondftelling. En zoo doende ontftond 'er eene meenigte van idiomatifche Meionymien, dewelke de eerfte tyd geheel eigenlyk verftond; maar laaterc tyden flechts in ecnen tropifchen zin, als Metonymien bybehielden. Men vindt dezelve nog in't Hcbreeuwsch en HebreeuwschGrieksch van den Bybel; doch dezelve zyn aan deeze taal niet alleen eigen, maar eene eigenfchap van alle oude taaien. De voornaamfte van deeze, tot myn oogmerk dienftige Metonymien zyn de volgende : 1) De oudfte taal drukte alles werkend uit. God beproeft alle middelen, om, het hart van den Egyptifchen Koning te buigen, en juist deeze middelen gebruikt Pharao, om zich gcduurig meer cn meer te verharden. Dit drukt de vroege Oudheid dus uit: God verhardt Pharao. Exod. VII. enz. Zy ftelden zich in de daad zekere werkzaamheid hierby voor. Maar wanneer de laatere weereld, wanneer Mozes, Jefaias en anderen , zulke Spreekwyzen ovèrneemen: dan moet men dezelve niet in den ruuwen zin van den eerften tyd, maar in den meer verlichten zin van den laateren tyd ppvatten. Judas Is-

karioth

Sluiten