is toegevoegd aan je favorieten.

Nagelaten werken.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vanMYNENTYD. «43

kennen, of geheel en al met denzelven te breeken, met de verklaaringe, dat men noch de verkiezing, noch den verkorenen, erkende. De Vorst hield het juiste midden tusfehen deeze twee uiterften. Hy bewaarde een diep ftilzwygen; ten eerften , om dat hy Frankryk niet in beweeging konde krygen, om, het geen te Frankfort verricht was, om ver te ftooten; cn in de tweede plaatze , om dat hy, door den Keizer buiten eenige noodzaaklykheid te erkennen, by het fluiten van den Vrede zich zoude beroofd hebben van de verdiende eencr believinge, welke men dan konde doen gelden. 0

De Koningin van Hongaryen genoot te Frankfort reeds in vrede het fchouwfpel der Keizerlyke Kroon , welke zy, met zo veel moeite , op het hoofd van haaren Gemaal geplaatst had. Zy liet den Keizer de vertooning , en behield het gezach voor zich zelve. Het hinderde zelfs haar' niet , dat men bemerkte , dat de Groot-Hertog niet meer dan de fchim deezer waardigheid , maar zy 'er de ziel, van was. Deeze Vorftin liet, geduurende haar verblyf te Frankfort, te veel trotsheid blyken; zy behandelde dc Vorften als haare onderdaanen. Zelfs was zy meer dan onbefchaafd jegens den Prins Willem van Hesfen. Zy verklaarde openlyk in haare gefprekken, dat zy liever haaren onderrok wilde verliezen dan Silefien. Van den Koning van Pruisfen zeide zy , dat hy eenige fchoone hoedanigheden had, maar dat dezelve ontluisterd wierden door

Q » dc

1745-

Tiotsheid der Konip. ginne van Hongaryen.