is toegevoegd aan uw favorieten.

Jubelrede, ter gelegenheid van eenen vyftigjaarigen predikdienst over Jeremia XVII:16.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit JONAS III. vers i—iö. 27

ontuchtige, vuile en verrotte redenen hoort men allerwege, zelfs in huisgezinnen en gezelfchappen, die nog voor fatfoenlyke gaen willen! Wat al vloeken en zweeren, 't geen het harte doet yzen, en waer door men zyn Ziel en Zaligheid duizend - maelen verwenfcht! Helaes ! welk een fchande voor den Chrifielyken naem, dat men in eene Chriftelyke ftad de ftraeteri en byeenkomften van zulke ylTelykheden hoort weergalmen ! Ontaerde Chriftenen! Weegt gy het dan zoo weinig dien Allerhoogften Heere, den driemael Heiligen God , dus fchendig te hoonen , en Zyne gramfchap zoo reukeloos te tergen ? Ach! Verkondigt het niet te Gath, en boodfehapt het niet op de firaeten <van Askalon, dat onder ons zulke gruwelen gevonden worden, op dat onze Vyanden zich niet verheugen, ziende hoe wy, door 't verachten van Gods Hoogfte Majefteit , ons zeiven Zyner gunfte en befcherming onwaerdig maeken. Heb medelyden , goede God! heb meedogen met die weinigen onder ons, die een afgryzen hebben van die gruwelen, en deswege zuchten ! Of is het, dat die buitenfporigheden den blixem Uwer gramfchap rcchtvaerdiglyk verdient hebben , ach ! laet ze alleen op de fchuldigen nederdaelen! Dat is het al , wat wy Uwe Bermhartigheid vergen durven.

2. Daer dan het harte zoo weinig met den Godsdienft bezet is, is het dan ook wonder dat 'er de weereld alleen plaets heeft ? ö! Neen. 't Is de weerelds - gezindheid immers , die onzalige moeder van pracht en hovaerdy, van dartelheid en weelde, dio in dit ons Ninivé,en wel byzonderlyk onder ons Doops1D 2 ge-

2 Sam:l.

20.