Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit J. O N A S III. vers i-io. 37

Mogendheid, die aen den Hemel van ons Vaderland met fchrik gehoort wordt, en boven onze hoofden uitberft in het vreefllykft oorlogs-vuur , dat immermeer ons Land gezengt heeft of getroffen. Zoo wy derhalven op het hooren van die verbaezende en nadenkelyke donder-Hemmen geen gehoor en geeven , maer zorgeloos in onze zonden blyven,wat ftaet ons anders dan het uiterfte verderf te wachten ? Dat zyn de

redenen, myne Broeders, die my zwaer op 't harte leggen, en voor nog vreeffelyker ongevallen vreezen doen.

't Is tyd derhalven, ja,'t is over-tyd dat we eindelyk eens bedacht zyn om die dreigende ongevallen voor te komen, 't Is tyd, ja, over tyd dat wy, die 't zondig Ninivé tot nog toe zoo gelyk waeren, ook eindelyk cens't bekeerde Ninivé in ernft en daed gelyk worden. Ik wil niet ontkennen, Chriftenen, dat men onder ons ook blyken eener uitwendige bekeering en boetvaerdigheid gezien heeft. Men heeft tot hier toe de weekelykfche Bedeftonden met yver waergenomen. Men heeft aldaer zyne zonden voor den Allerhoogften Heer beleeden en betreurt; men heeft Hem, met benaeuwde , harten en betraende oogen, om vergiffenis gefmeekr, en om Zyn Hulp en Zegen over 't lieve Vaderland. Geenfins wil ik denken dat het enkele fleur geweeft zy, en, veel minder nog, geveinftheid of fchynheiligheid.'tZy verre van my dat ik een zoo liefdeloos oordeel vellen zou van eene Gemeente, die my na aen 't harte legt. Ik geloof integendeel (en de aert der liefde vergt het my) ik geloof in waerheid dat dit uw doen oprecht ge?E 2 weeft

Sluiten