Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

< 21 >

der ons ontkennen kan, hoe billijk, hoe rechtmatig is dan niet de treurigheid van eene Christen Gemeente over den dood van haaren Leeraar, wanneer zij in hem eenen kundigen, ijveïigen, getrouwen en deugdzamen arbeider aan H eeuwig heil van haare onfterfelijke zielen Verliest; wanneer zij in hem moet ontbeeren eenen veiftandigen Raadsman, eenenongeveinsden Vriend , en eenen moedigen en getrouwen Lijdsman op de duistere paden van dit wisfelval]ige leven; jaa zij moge dan met recht 't verlies van eenen Vader beweenen.

Dan hoe aangenaam, hoe troostrijk zoude het niet voor U en voor mij zijn, indien ik dit alles thans, helias! niet op U moest toepasfen. ö Dat ik u niet moest toeroepen die voor U zoo treurige waarheid, uw Leeraar , uw Raadsman , uw Vader, uw Vertrooster, uw Vriend is niet meer ! de onverbiddelijke dood heeft hem op 't onverwachtst uit uwe liefdearmen weggerukt, op eenmaal houden alle de aar.gcnaame en zoete betrekkingen op, in welken hij geduurende eene reeks van bijnaa twintig jaaren tot U gedaan heeft. Gij moogt nu geen onderwijs meerder uit zijnen mond, geenen raad, geene vermaningen , geene vertroostingen meerder verneemen. Zijn ftcfFeljk overfchot, zijne aardfche hutte, weker de woonB 3 plaats

Sluiten