is toegevoegd aan uw favorieten.

Oude joodsche brieven, saemenspraeken en verhaelen, van sommige tydgenooten des zaligmakers.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met hunne 0 u d è r s. l6f

geleiden , en beduiden , wat hy zag ; dikwyls was hy daer in verbysterd; kon zich niet voldoen van alles te aenfchouwen, en had groote vreugde in ons aentetreffen. Lang keek hy ons aen, en dikwyls omhelsde hy ons; maer dan zei hy geduurig: ,, De Profeet! o ! de Profeet! wanneer

ik maer den Profeet ontmoeten mogt!" Wy vergezelden hem al verder, en vergaten onzen tyd 5 want geduurig ontmoette hem weder iemand, ert hy verhaelde aen een ieder , wat hem gefchied was, met eene verrukkende vreugde, ó ! Gy had eens die luiden moeten zien! Dan vroeg 'er een met verbaesdheit : ,, Is deze niet die blinde,

welke aen den weg zat, om een aelmoes te ,, vragen?" Dan zeiden anderen. ,, Ja hy is „ het!" Anderen wederom: ,, Men zou het wel

meenen, dat hy de zelfde is!" en dan weder anderen: ,, Neen! dat is niet mogelyk! " Maer dan riep hy: Ik ben die, ja, ja, Ik ben die \, en geene andere !" Wanneer men dan vroeg, 3, hoe zyn u dan uwe oogen geopend gewor*

den?" verhaelde hy hen: ,, De mensch, dien

men Jefus noemt, heeft een zalve van aerde

gemaekt, daer meê myne oogen beftreken, en SJ tot my gezegd: Gae henen nae het bad Siloa, 3, enwasch u; — en ik ging en wiesch my, en ik

zag; Halelujah in eeuwigheit! " Toen vroeg men hem: ,, Waer is hy, die u dat bevolen heeft?11 Maer hy moest zeggen, dit niet te weten,

L 4 Va-