Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

a,3«? S. E T R Ü S MET JOANNES

drift zeggen: Maer geen van uwe Jongeren ss vermogt zulks , geen eene!" waer op Jefus dat ernftig verwyt gaf — dat my zoo diep door 't hart fneed . . . hoe was het

ook?,

J. „ Ongelovig genacht! hoe lang zal ik nog

by ulieden moeten zyn?, hoe lang u nog dul5, den?" Meent gy dit verwyt niet , Petrus? ja, dat gaf de Meester ook met eene buitengewoone hevigheit.

P, Maer hoe was het dan? Nathanaël! wat was 'er te voren gebeurd %

N. Wy waren in bitteren angst en verlegen* heit. Deze man kwam by ons met zynen maenzieken zoon, — vroeg nae den Profeet, en wilde niet geloven, dat wy niet wisten, waer hy was; en, terwyl. hy het eindlyk moest geloven, jammerde hy bitterlylt. Wy raedden hem tot geduld , en, daer hy eenig vertrouwen op ons begon te krygen, vroeg hy ons: Zyt gy niet zy„ ne leerlingen? Ik hoorde ook reeds van ulieden «, veele groote dingen , die gy zoudt gedaen hebs, ben. Ach ! myne Heeren ! ontfermt u over

dezen mynen zoon; hy is van eenen D^mon ,, boos gekweld en ftom gemaekt, en waer die

hem aentreft, overvalt hy hem, fcheurt hem

heen, en weder, dat alle zyne leden vreeslyk „ verwrongen worden ;. hy bruischt en knersfe-

tandt, en "alle zyne fappen drogen uit."

J;

Sluiten