Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den Verlooren Zoon. 227

wysheid uit de rampen ; en de fmertelyke ondervinding van de diepfte elende ftrekte tot verbetering van zyn gemoed. De onzigtbaare hand Gods bewaarde hem voor wanhoope,-cn de ftern van den Godsdienst, de zaaden van deugd, door zondige weeldeen verbystering tot hier toe gelinoord, kwamen uit het binnenst zyner ziele te voorfchyn. Aan den zwynentrog gezeten , begint hy aanmerkingen, begint hy vergelykingen te maaken. Zyn trotsche geest wordt verbryzeld. Zyn hoogmoed wordt vernederd. Hy „ komt tot zig vs. if, „ zeiven." Hy ziet zyne dwaasheid. Hy erkent zyne verkeerdheden. In verontwaardiging over zig zeiven, en afgryzen van zyne tegenwoordige omftandigheden, doorloopt hy den fchakel der lotgevallen, hem in voorige dagen bejegend. Hy verfmelt van droefheid, op \ herdenken der gelukkige dagen, toen hy, als Zoon, in zyn Vaders huis woonde; toen hy dcugdfaam,dat is gelukkig, was; toen hy, bemind, van overvloed omringd, als 't jongfte kind, alles wat zyn hart wenschte, genoot; toen hy van zorge bevryd , voor ramp befchermd , onbekommerde en vrolyke dagen heet. „ Hoe gerust, denkt hy, hoe veilig, ,j hoe gelukkig had ik konnen blyven , zo ik hegts wys geweest ware ! Had ik naar myn P 2 Va-

Sluiten