Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

JOANN,

xix. 15-

MA TH.

xxvii. 28 3°-

MAKS.

XV.

25-32.

i

\

I

y p

336 Jezus laatste woorden

nomen hebbende Hem fchuldig te vinden, de leer wegens de komfte van den Mesfias verdraaiden toe oogmerken om oproer te verwekken. Door felle geesfelflagen deerlyk geteisterd, werdt Hy van brooddronkene foldaaten befebimpt en mishandeld. Eindelyk nagelden de haat en de bloeddorftigheid Hem aan het fchandelyke kruishout; en Hy hing, verfcheiden uuren, moedernaakt, ten toon, tusfehen twee boosdoenders ,* onder de uitjouwden eener onnoembaare menigte, die het onmenfchelyk vermaak fchepte, van zig in zyn elende te verzadigen, en zynen deerlyken toeftand te befpotten. Nog lang had Jezus in die pynen konnen leevende blyven. Maar het uur Zyns Lydens was verftreeken, dat Zyner verlosfin?e gekomen. Hy verzamelt alle Zyne krao-.

ten van lighaam en geeft, en roept uit..

„ Het is volbragt! . Vader ! in Uwe

„ handen beveel ik mynen geeft ! - . en

, 't hoofd buigende , blies Hy den adem , uit."

Alle de aanfehouwers werden met verbaazinge getroffen, over eene wyze van fterven, zowyd erfchillende, en van de verharde ongevoeligeid van godvergeetene deugnieten, en van de zing verwekkende worftelingen van wanhooende booswigten. Zy kenden den Held aan

zyn

Sluiten