is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven van Paulus den apostel, in kerkelijke redenvoeringen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Paulus den Apostel. ui

vvlieden, indien zy zoo blyven leeven. Zy mo£gen met hunne lippen zeggen': Het is te vergeefs God te dienen, hun hart toonde meermaaUenindc laatste oogenblikken van hun rampzalig Heven, dat zy den dood en het toekoomend lewen met schrik te gemoete zagen,en bevreesd i waren, voor een rechtvaardig oordeel!

Laat deeze waarheid, dat de Heere zelf zoo 1 heerlyk en ontzachlyk zal nederdaalen van den 1 Hemel, steeds voor uwen geest zyn Gelievde! ; zal God naar de taal van den wysten der Komingen, een iegelyks werk in het gerichte I brengen, met al wat hy gedaan heeft, het zy i dan goed, het zy dan kwaad, laat dit altyd i een iegelyk onzer, met eene heilige voorzich; tigheid doen leeven, het is de echte taal van ! hun die den Heere vreezen, naar Mal. 3, vs, 16. De Heere merkt 'er toch op, en hoort, en daar is een gedenkboek voor zyn aangezicht geschreven. Zondaar denk gy dit toch, wanneer gy uwe booze daaden, zoo listig voor de menschen weet te verbergen, : om daarby nog den naam van braaf en eerlyk te behouden, denk toch altyd, dat

God,

"het woord ontbonden is, de plaats van God, we. "der in neemt, en dezelve God wordt, die by wa«, „voor dat hy in het lighaam, en vleesch nederwaarts " "gebragt werd "