Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

é Verhandelingen over de fchijnbaar Gejlorvenen.

Deze gewaarwording wordt nog fterker wanneer het hoofd onder water is; deze vloeiftof in den neus indringende, brengt daar eene pijnelijke prikkeling voort; men voelt ook in de ooren een geweldig getinte! , uit dezelfde oorzaak voortkoomende ; en deze beide uitwerkzels te zamen gevoegd , verbijfteren het dier en doen het zijne kennis verliezen. Ik heb mij twee maaien in mijn leven in dezen ftaat bevonden, eens in zee-water, en eens in zoet water; zedert dien tijd heb ik dezelfde proef zonder gevaar herhaald, en daar zijn weinig menfchen van de geenen dien het ooit gebeurd is in het water te vallen, die hetzelfde met ondervonden hebben.

II. Wat buiten het water gebeure, wanneer het Dier daar vrij uitkuomt.

Wanneer men, na eene minuut met het hoofd onder water geweest tc zijn, daar van zelfs ot door behulp van een ander uitkoomt, fpuwc men, hoest men , en fnuit men tig, verfcheiden maaien , voornamelijk zo het water daar men in geweest is Zee-water zij; men gevoelt zijn hoofd ook duizelig. Hetzelfde gebeurt aan de dieren die geduürende een kort beftek van tijd in het water gehouden zijn; zodra zij uit het water koomen, rnaaken zij eene uitademing die door eene fterke , verhaaste , en als ftuiptrekkende inademing gevolgd wordt.

In dit eerfle geval is het blijkbaar dat het dier bevangen wordt zodra het in het water valt, dat Staanftonds diep inademt, dat het onderdompelen van den kop het duizelig maakt, en dat het, eedrtigd van re zullen ftikke* indien het toegang V ? geeft

Sluiten