Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

L. Admiraal DE RUITER. 235

Dusdaanig was het eindt van den Heere Michiel de Ruiter; nu Hartogh, Ridder, L. Admiraal Generaal van Hollandt en iWeft-j* vrieflandt, die achtcnvyftig jaaren lang, van., rc elfde jaar zyns ouderdoms af, de zee 'hadtj bevaaren, en van 't ailerlaaghfte tot dien hoo-d gen top van eere, langs alle trappen der fchcepsbcdicningen, opklom. Van wien met waarheit wordt getuight, dathy, in'sLants dienft en eedt getreeden, nooit naar ccnig ampt met gunlïjaght ftondt, en dat hem alle waardigheden,' dat zeldtzaam is, zonder daar ooit om tc fprceken , van zelfs, door zyn verdienden, zyn t'huis gebraght, cn opgedraagen. De glans der eere, en glory, die v de len 't gezicht ontrent de kennis van zich zeiven verblindt, en tot ydelen roem, of fiere grootshcit vervoert, hadt hem nooit bedwelmt. In zyn grootheit bleef hy klccn: dankbaar jegens zyn wcldoenders, eerbiedig jegens zyn meerderen, beleeft ontrent zyns geiyken, mcewaarig cn gefpraakzaam jegens zvn minderen, cn elk, zoo veel hy kon, verplichtende. Dus won hy 't hert van allen die- hem kenden: verkeerende met luiden die in zynen laagen ftaat zyns geiyken waaren geweeft met zulk een ongemaakte heusheit, dat ze met d'oude gemeenzaamheit, die zy in zyr kleenheit met hem gehadt hadden, daarna ir zyn hooghften ftaat'lcvendc, licht zien konden, dat hy wel van ftaat was veranderdt. maar niet van aardt. • Ja zelfs in 't midder van zyn grootheit vondt de grootsheit zoc weinig vats op hem, dat hy, ten tyde toei 'er vlooten van tnegentig of honderdt fchee

pen

i6>6'. \orc ver.» ia! van de uitersop3in(t,zeer,n' en aughden*'

Ily werdt 3oor zyn /crheSng sn grooibeic niec groots,

t

t

Sluiten