is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis van de kerkzeden, gewoonten, en godsdienstplegtigheden[!] van alle oude en hedendaagsche volken.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van A S I A.

laat bloeden. Voords wasfchen de Priefteresfen hunne fpeeltuigen in het bloed des offers , en doo" pen daar een van hunne vingeren in, ten einde daarmede het hoofd van hunne echtgenooten te tekenen. Schoon ik zeide dat zy geen zwynenvleesch mogen eeten , word echter het verken voor een klein vuur gebraadea ; de Priefteresfen fnyden het , wanneer het gaar is , aan kleine ftukjes , welke onder het volk uitgedeeld , en ter eere van de zon gegeeten wordt. De beenderen worden verbrand , en het feest word me^ zang, dans, en fnaarenfpel beflooten.

De veelwyvery is onder hen geoorloofd. Zy gelooven in een leven na dit leven, maar ftellen dat de ziel van het eene ligchaam in het andere overgaat, Wanneer zy zig verbeelden groote zonden begaan te hebben , maaken zy diepe infnydingen in hun vleesch, en pynigen zig, om daardoor hunne Goden te verzoenen. De vrouwen hekben uitgevonden, om de mannelyke kinderen, in plaats van de voorhuid aftefnyden , hen een naald in de agterdeelen te fteeken: dit gefchied alleenlyk, om Jongelingen van een zeker tegennatuurlyk vermaak aftefchnkken. Hunne overledenen worden met veele plechtigheden verbrand. ~— De Godsdienst van da Mariantieseilanden heeft geen overeenkomst met de voorgaande. De Jefuiten , van wien wy deeze berichten kunnen overneemen , bevestigen dat deeze menfchen in geen God gelooven, vermits zy geene tempels, altaaren, noch offerhanden hadden. — Maar

de