Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Charlotte Summers. 237

dc hatelykfte ondankbaerheid, indien „ ik uwe al te ver gaende Hartstogt toe9, gaf, in weêr wil van uwe Moeder, aen |! 95 wier teedere zorge voor myne hulpe„ looze Jeugd ik nimmer zulk een ave!,, rechtfche vergelding mag toebrengen. 9, Houd dan op, Jonker Thomas, van aen , „ my anders dan in vriendfchap te den,, ken; fta my zelf by tegen my zeiven , „ „ om in fcmmige opzigten my te ontlas! „ ten van de menigvuldige verpligtingen, „ welke ik erkenne voor de minnelykfte, teêrhartigfte en beste aller Vroii» 9, wen." Zyn dit, vervolgde Jonker Tho'-> mas, gevoelens, die de fmadelyke namen verdienden, waermede gy haer onfehuld , overladen hebt? Zyn dit geen gevoelens, zoo verheven als de naeuwgezetfte deugd 1 en de uitgebreidfte en hartelykfte danki baerheid immer kan} inboezemen? Kunf. i ge u verwonderen, dat ik in eenige buiI tenfporigheiddoor myn drift vervoerd ben 1 op 't hooren dat hare eerbaerheid werd iri i twyfel getrokken door een tael, die ik

I nimmer van myne Moeder kon verwag; ten. In 'tkort, Mevrouw, gy en myne ji verftandige Vrienden mogen naer uwwel-

II gevallen ontwerpen van geluk voor my \ lmeden; gy moogtu tegen myn oogmerken over Juffer Summers aenkanten zoo als 't u welgevalt, maer ik verzeker u, van tevoren, dat alles vruchteloos .zal we» gen| want dewyl ik zonder haer geen

P % g$Z

Sluiten